Café Palestine: Soemoed (weerstand) in de Gazastrook

Café Palestine[1] is een gezamenlijk initiatief van een aantal organisaties zoals Palestina Solidariteit, Association belgo-palestinienne (ABP), Intal, Russel Tribunal on Palestine en ECCP (European Coordination of Committees and Associations for Palestine http://www.eccpalestine.org/); Ze organiseren in het Brusselse café De Monk een maandelijks “Café palestine” met sprekers over een actueel thema.

Op 5 december jl. ging het over de weerstand van de jeugd in de Gazastrook. De genodigden waren drie jonge vrouwen: Rania Kharma, Inge Neefs en Anne Paq.

Rania Kharma woont in de Gazastrook en studeert momenteel (masterprogramma) in Brussel. Ze werkte tien jaar lang voor verschillende internationale agentschappen en voor de Palestijnse Autoriteit. In de Gazastrook bestaan er verschillende vormen van weerstand: het gewapend verzet tijdens de Israëlische militaire operaties “gegoten lood” (27 december 2008-18 januari 2009) en “wolkkolom” (14 november 2012). Bovendien is er het verzet van elke dag: blijven lachen en geloven zonder elektriciteit, zonder water, zonder benzine. Het verzet door middel van opvoeding, onderwijs, informatie. Vrouwen laten zich niet onbetuigd: ze beschermen de kinderen tijdens de betogingen, ze zijn actief als fotografe, schilderes of toneelactrice.

Inge Neefs nam deel aan de humanitaire Gazavloot (freedom flotilla) die op 31 mei 2010 door de Israëlische marine onder leiding van Eliezer Marom in de internationale wateren werd aangevallen en waarbij negen vredesactivisten zijn omgekomen. De voorgaande jaren verbleef ze telkens verschillende maanden in de Gazastrook waar ze onder andere als vrijwilligster werkte voor de International Solidarity Movement (ISM) en voor een instelling met door de oorlog getraumatiseerde kinderen. Ze schreef een boek over haar verblijf in de Gazastrook: “Gaza op mijn hoofd” en heeft ook een blog in DeWereldMorgen: http://www.dewereldmorgen.be/people/inge-neefs. Bij weerstand denkt ze aan het Arabische woord soemoed[2] (standvastigheid) en aan het Engels woord resilience (veerkracht). Ze vertelt ook over de ISM-vrijwilligers die de Palestijnse boeren beschermen in de bufferzone van 1,5 km langs de grens (deze no go zone legt beslag op de helft van de vruchtbare grond en voornaamste bron van inkomsten): de Israëlische soldaten schieten niet op de Palestijnse boeren als er internationale vrijwilligers bij zijn. Ze verwijst ook naar een jongerengroep Gaza PKT[3] (Gaza Parkour Team) met hun acrobatische sprongen en loopparcours in de stad  Khan Younis.

Anne Paq is lid van het fotografencollectief Activestills. Ze vertelt dat na elk Israëlisch bombardement de jongeren hierover hun mening uiten via de sociale media zoals facebook en twitter. Ook de vissers protesteren[4] tegen de Israëlische beperking van de visserszone. In deze protestbeweging zijn heel wat jongeren en vrouwen actief.


Rania Kharma, Anne Paq, Inge Neefs en presentatrice Marianne Blume

 

 


[2]               Soemoed is ook de titel van het tweemaandelijks tijdschrift van het Nederlands Palestina Komitee (NPK): http://www.palestina-komitee.nl/soemoed